8 Şubat 2016 Pazartesi

#tarsus


 Tarsus kendi çapında başka bir alem zannımca. Sokakları, evleri hepsi kendine birer birer aşık etti beni. Hatta o güzel tarihi evlerin arasından geçerken tek tek kapılarını açmayı denemedim değil. Belki birinin kapısı açıktır umuduyla baktım hepsine hatta kapının açılmaması hüsranıyla birinin anahtar deliğinden baktım- bknz: resimde- doğruyu söylemek gerekirse bencillik ediyordum zira evin arka duvarı yoktu havada asılı duran bir adet ihtişamlıdan hallice bir merdiven evin ilk halinin göz kamaştırıcı olduğunu her haliyle açık ediyordu ve kapıların kontrolsüzce açık olması o bi hayli yıpranmış tarihi güzelliklere yazık olması demekti.
Bilmeden ortama, sokakların ruhuna o kadar uyumlu gitmişim ki oraya ait hissettim kendimi. Abartmıyorum o evin kapılarını açsalardı bana, orada yaşayabilirdim. Ki zaten kapısından ayrılamamamdan anlaşılmıştır diye düşünüyorum.. 

Ben kendimi böyle yerlere ait hissediyorum nedense. Çok yenilik çok modernlik beni boğuyor. Beni böyle yerlerde yaşatın buralara hapsedin başkada şey istemem.